Ellen Heijmerikx

Noord Hollands Dagblad, 14 oktober 2009

Een vrouwelijke Jan Siebelink. Zo zou je debuterend schrijfster Ellen Heijmerikx kunnen noemen. In “Blinde wereld” schetst zij de jeugd van haar alter ego Kieke in de verstikkende omgeving van de Noorse Broeders, een sektarische geloofsgemeenschap waarin vrouwen volledig dienstbaar moeten zijn aan hun man, kinderen getuchtigd dienen te worden en iedereen die niet tot de broederschap behoort blind en verdoemd is. Heijmerikx verwerkte haar eigen jeugdervaringen  en die van anderen in dit boek. En net als bij Jan Siebelink levert het een roman op waarin zij enerzijds toch ook begrip toont voor deze mensen die zich haast wanhopig vastklampen aan de zekerheden van hun geloof. Heijmerikx die opgroeide onder de rook van Hoogovens in beverwijk, won in 2008 de Duizend Woordenprijs voor het beste korte verhaal. Dat verhaal vormde de aanzet tot deze roman. In een beeldende stijl vol metaforen (zelfs iets té veel hier en daar) beschrijft zij de groeiende twijfels van Kieke. Seksueel misbruik, vaak gevolgd door een abortus, broeders die ontucht plegen met hun pupillen, homoseksualiteit, het wordt allemaal onder het kleed geveegd, er wordt niet over gesproken. Vergeven en vergeten is de boodschap. Heijmerikx vangt haar verhaal in proza waarin de verstikking in bijna elke regel voelbaar is. Ze schakelt tussen heden en verleden, tussen haar groeiende twijfels en haar angst voor de wraak van God. Het is een bleklemmende wereld die zij schetst. Maar ze doet dat zo overtuigend dat je telkens toch weer verder wilt lezen.

Sonja de Jong